Over 2 dagen reis ik af naar Breda om daar met mijn stalen ros (vouwfiets) naar een bos in Teteringen te gaan.
Ik heb flink wat klussen, het voelt als tijd tekort en de gedachte “kan ik wel weg?” voert de boventoon.
Dé perfecte tijd om te gaan, is mijn ervaring. Wanneer de weerstand hoog lijkt te zijn, is er ongetwijfeld iets dat gezien wil worden dat afgeschermd wordt door iets in mijn systeem.
Veel ietsen in één zin, want nog geen idee wat het precies is. Behalve dat ik voel dat ik na mijn vakantie meteen weer in de rat race ben geraakt.
Ik doe dingen weer snel, het zit in de kleinste dingen en ik vergeet regelmatig even een pas op de plaats te maken om de boel te kunnen overzien.
Rennen om alles gedaan te krijgen. Ik ben ZZP-er, maar in denk dat ik nog nooit zo’n strenge werkgever heb gehad. Dat is iets waar ik langzaam van los aan het breken ben. Maar het is belangrijk voor mij om mee bezig te blijven.
Er bewust af en toe uit te stappen om te blijven zien waar het over gaat. Ja de huur moet betaald, maar het was niet mijn bedoeling om me daar kapot voor te werken.
Genieten. Iets wat ik steeds meer leer te doen en tegelijkertijd ook snel weer lijk te vergeten. Dus op naar het bos. Nieuwe verhalen maken!